Tagarchief: reuma

Ui

Gebruikte delen

De hele verse ui wordt gebruikt.

Te gebruiken bij

griep

neusverkoudheid

keelpijn

hoest

hooikoorts

stimuleert alle slijmvliezen

stofwisseling stimulerend

zuivering

bloeddruk regulerend

tegen litteken-, amputatiepijn

ontkalking van organismen

valse waterzucht 

impotentie

prostaatontsteking

vermoeidheid

winterhanden en voeten (omslagen)

hyperthyreoïdie

struma

verkoudheid (de geur diep opsnuiven)

reuma

beenderzwakte

Engelse ziekte

aderverkalking

bloedaandrang

hyperglobulie (te veel rode bloedlichaampjes)

ter ondersteuning van een hartifarct

ontstoken hartzakje

volbloedigheid

trombose

buikpijn (lage)

neusbloeding (het sap krachtig insnuiven)

ischias (de thee met gaas op de plek aanbrengen)

Actieve delen

Etherische olie, flavonen, organische zuren, vitamine en een hartwerkzame stof.

Dagdosering

Als tinctuur 3 maal daags 15 tot 20 druppels.  Verder als huismiddel fijngesneden met honing of melk of los op een schoteltje naast het bed. Bij een acute hooikoorts of stofallergie aanval een ui fijn hakken en de geur goed insnuiven tot de neus gaat lopen. Pas op voor de ogen! De aanval zal binnen enkele minuten over zijn.

Bijwerkingen en interacties

Bij normaal gebruik zijn geen bijwerkingen bekend.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Sint Janskruid

Gebruikte delen en plaats van herkomst

Sint Janskruid wordt gevonden in Europa en de Verenigde Staten, vooral in Noord Californië en Zuid Oregon. De bloeiende toppen worden gebruikt.

Te gebruiken bij

angst

depressie

herpes simplex/blaasjes

HIV support

infecties

kleine wondjes

oorinfecties

vitiligo

reuma

hartspierontsteking

tepelkloofjes (omslagen)

verbrandingen

zweren

braken met bloed (de thee lepelsgewijs innemen)

bijholteontsteking (de lauwe thee innemen via de neus en via de mond er weer uit)

Historisch of traditioneel gebruik

In het oude Griekenland werd het kruid voor veel aandoeningen gebruikt, met inbegrip van giftige slangenbeten. In Europa blijft Sint Janskruid nog altijd populair voor de behandeling van (brand)wondjes. Bovendien is het een kruid tegen nier en longaandoeningen en depressie, volgens de overlevering.

Actieve delen

St. Janskruid heeft een complexe, diverse samenstelling. Hypericine en pseudohypericine hebben mogelijk antidepressieve en antivirale eigenschappen. Andere componenten als xanthonen en flavonoiden dragen mogelijkerwijs ook bij aan de medicinale eigenschappen.

Waarom Sint Janskruid als antidepressivum werkt is nog altijd niet geheel duidelijk.Vermoedelijk wordt het enzym monoamine oxidase (MAO) geremd. MAO is verantwoordelijk voor het afbreken van twee hersenchemicaliën, serotonine en norepinephrine. Door MAO te remmen en norepinephrine te stimuleren kan een milde antidepressieve werking ontstaan. Aanvankelijk dacht men dat uitsluitend de hypericine verantwoordelijk was, doch dat blijkt niet alleen te werken. Het gehele complex van bestanddelen, zoals bij zoveel kruiden, is verantwoordelijk. Mogelijk worden ook de serotoninereceptoren door Sint Janskruid geblokkeerd.
Dagdosering

500mg extract, tabletten of capsules wordt als normale dosering gezien, mits gestandaardiseerd op 0,2% hypericine. Incidenteel kunnen hogere innamen zinvol zijn. Het innemen van Sint Janskruid vlak voor of na het eten wordt aangeraden. Bij depressies is resultaat te zien na 4 tot 6 weken.

Bijwerkingen en interacties

Sint Janskruid maakt de huid gevoeliger voor licht, waardoor personen met een heel lichte huid niet in de zon of bij andere ultraviolet bronnen moeten komen. Tyramine bevattende voedingswaren (kaas, gepekelde haring, rode wijn, gist) kunnen beter worden vermeden. Het gebruik van Sint Janskruid samen met Prozac, Xeroxat e.a. mag uitsluitend op doktersadvies. Gebruik tijdens de zwangerschap en borstvoeding is niet aan te raden.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Eucalyptus

Gebruikte delen en plaats van herkomst

De bladeren en bloemknoppen. De boom komt tegenwoordig ook in Nederland voor. 

Te gebruiken bij

griep

verkoudheid (stomen met de kruiden of olie in kokend water)

slijmvliesontsteking (stomen met de kruiden of olie in kokend water en gorgelen)

lymfeontsteking

reuma

slechte adem (gorgelen en de mond spoelen met de thee)

bijholteontsteking (de lauwe thee innemen via de neus en via de mond er weer uit)

Historisch of traditioneel gebruik

De eucalyptus, ook wel blauwe gomboom genoemd, is een hoge boom met roodachtig-grijze zachte bast die gemakkelijk afschilfert. De bladeren worden verzameld en bij natuurlijke warmte gedroogd. De drogerij heeft een kenmerkende geur en smaak en bevat o.a. looistoffen, bitterstoffen, vetten, harsen en een etherische olie (eucalyptusolie). Deze olie bevat een hoog percentage cineol, terpenen en sesquiterpenen en kleine hoeveelheden aldehyden. Er wordt vaak essentiële olie uit gewonnen en ook wordt het in de snoep en gebaksindustrie gebruikt en in o.a. tandpasta’s.
Dagdosering

Voor uitwendig gebruik kan men een aftreksel, vloeibaar extract, poeder, tinctuur of afkooksel van de drogerij maken. Van een van deze bereidingsvormen wordt een voldoende grote hoeveelheid toegevoegd aan een pan warm water, zodat de stoom een duidelijk effect kan hebben. Indien inwendig gebruikt zet met het als thee en drinkt men drie kopjes daags of gebruikt men het als gorgeldrank.
 

Bijwerkingen en interacties

Er is niets bekend.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Brandnetel

Gebruikte delen

Alleen het kruid wordt gebruikt. Het is een uitstekend bloed reinigend middel voor vele kwalen.

Te gebruiken bij

jeukende huid

uitslag

eczeem

netelroos

allergie

klachten van de urinewegen

reuma

bloedarmoede

verhoogd de melkafscheiding

hydropsie (valse waterzucht)

lymfeontsteking

mazelen

gesprongen haarvaten

bloedingen

te weinig moedermelk

galstenen

frigiditeit

impotentie

eierstokontsteking

braken met bloed (de thee lepelsgewijs innemen)

incontinentie

Actieve delen

Looistoffen, netelgif, histamine, vitaminen en mineralen, mierenzuur en glucocinine.

Historisch of traditioneel gebruik

Heksen gebruiken het middel al eeuwen lang ter bescherming.

Dagdosering

Als tinctuur 2 tot 4 maal daags 15 tot 20 druppels.  Verder ook als thee en voetbad te gebruiken. Kan heel jong geplukt ook gebruikt worden voor soepen.

Bijwerkingen en interacties

Bij normaal gebruik zijn geen bijwerkingen bekend.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Rozemarijn

Gebruikte delen en plaats van herkomst

Rozemarijn is een houtige en groenblijvende winterharde heestersoort met kleine blauwwitte bloemen. De smalle naaldachtige bladeren lijken wat op dennennaalden en zijn aan de bovenkant donkergroen en aan de onderkant witachtig. De stengel is enigszins hoekig/vierkant en begint vanaf het tweede jaar te verhouten. De plant groeit in vertakte bundels en wordt ongeveer 1 tot 2 meter hoog. De gebruikte delen zijn vooral de naalden. Hij komt bijna over de gehele wereld voor.

Te gebruiken bij:

griep

valse waterzucht

kinkhoest

uitputting

verstuikingen

reuma

hartkloppingen

darmfermentatie

darmslijmvlies ontsteking

migraine (preventief, ander verergert het)

hoofdpijn, ook spanningshoofdpijn

hyperactiviteit

gebrek aan eetlust

galstenen

galblaasontsteking

haaruitval (wassen maar ook drinken)

vermoeidheid

leververgroting

leverkoliek

slechte adem

stress

verstoorde bloedsomloop

zenuwzwakte

winderigheid

haaruitval (uitwendig gebruiken)

keelpijn (gorgelen met de lauwe thee)

spierpijn (sterke thee aan het badwater toevoegen)

gewrichtspijn

zenuwpijn

depressie

geheugenstoornissen

lage bloeddruk

uitwendige ontstekingen (een gaasje met thee op de plek aanbrengen)
Actieve bestanddelen:

Campheen, kamfer, cineool, borneol, hars, flavonoïden, di- en triterpenen, monoterpenen,sesquiterpenen, monoterpenollen, tepenische esters,  terpenische zuren, niet terpenische cetonen, monoterpenonen en bitterstoffen

Historisch of traditioneel gebruik

Rozemarijn bloemen in de linnenkast verdrijft motten. Door de was boven een rozemarijnstruik te drogen, trekt er het mottenverdrijvende aroma in. Plaats verse takken van Rozemarijn in een ruimte om de lucht te verfrissen. Kook gedurende 10 minuten een hand vol Rozemarijn bladeren in een halve liter water om een antiseptische oplossing te krijgen voor in de badkamer. Doe een aftreksel in bad om van vermoeidheid af te komen. Maakt het haar donkerder indien als spoeling toegepast. Heksen gebruiken het vooral voor bescherming, reiniging en uitdrijving.
Dagdosering

Voor gebruik kan men een aftreksel van de drogerij maken. Voor het bad wordt een voldoende grote hoeveelheid toegevoegd aan kokend water. Na trekken goed zeven en aan het badwater toevoegen. Kan ook als stoombad gebruikt worden. Inwendig 2 à 3 kopjes thee per dag.
 

Bijwerkingen en interacties

Niet gebruiken bij hoge bloeddruk! Rozemarijn kan migraine verhevigen wanneer u het tijdens een aanval inneemt. Neem het daarom alleen preventief. Bij hoge bloeddruk alleen in een lage hoeveelheid gebruiken. Bij aanleg tot epilepsie en in de eerste maanden van de zwangerschap is ook voorzichtigheid met innemen geboden. Uitwendig gebruik is dan wel veilig. Pas op voor de ogen!

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Hop

Gebruikte delen en plaats van herkomst

De Hop, Humulus lupulus, is een klimplant die voorkomt in Europa, Azië en Noord Amerika. Hop zijn de conevormige, vruchtbeginselen van de plant en worden meestal geoogst van gekweekte, vrouwelijke planten. Het meest bekend is Hop als smaakstof in bier.

Te gebruiken bij

angsten

slapeloosheid

lymfatisme

reuma

extreem brandend maagzuur

Historisch of traditioneel gebruik

De bekendste historische gebruiksmethode is het tot rust brengen van de maag en de spijsvertering bevorderen. Hopthee was bekend als een milde rustgever en als middel tegen slapeloosheid, vooral voor diegenen die niet in slaap kwamen door maagpijn. Om de slaap te bevorderen werden ook kussens vaak met hop gevuld. Traditioneel zag men hop als middel om gemakkelijker te urineren en tegen seksuele neurosen. Een kompres van hop werd gebruikt tegen zweertjes en wondjes en om spierpijn te verlichten.

Actieve delen

Hop heeft een hoog gehalte bittere stoffen. De bekendste daarvan zijn humulone en lupulone. Deze bittere stoffen worden verantwoordelijk geacht voor het bevorderen van de eetlust. Verder bevat hop 1 tot 3% vluchtige oliën. Hop heeft inderdaad milde rustgevende eigenschappen, alhoewel veel natuurlijke rustgevers Hop met andere kruiden als Valeriaan combineren.

Dagdosering

De gedroogde vruchten kunnen, in een hoeveelheid van 5 tot 10 gram, gekookt worden in 150ml water en na 15 minuten trekken worden gedronken als thee. Tincturen (1 tot 2ml) worden 2 tot 3 maal daags genomen. Gedroogde Hop in capsule of tablet worden in doseringen van 500 tot 1,000 mg twee- tot driemaal daags ingenomen. Hop als rustgever wordt vaak gecombineerd met Valeriaan, Passiebloem of Scullcap.

Bijwerkingen en interacties

Het gebruik van Hop is in het algemeen veilig en bijwerkingen of interacties met andere medicijnen zijn niet bekend. Incidenteel komt huidallergie voor, mogelijk een gevolg van een soort hooikoorts.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)